nyheter
Gründer på bygda
Å drive for seg sjølv frå ei lita bygd gir moglegheiter – men også nokre heilt eigne utfordringar. Her er mine refleksjonar rundt det å bygge noko lokalt, og kvifor vi treng kvarandre meir enn vi kanskje trur.
Å drive for seg sjølv frå ei lita bygd gir moglegheiter – men også nokre heilt eigne utfordringar. Her er mine refleksjonar rundt det å bygge noko lokalt, og kvifor vi treng kvarandre meir enn vi kanskje trur.
Det er mykje eg set stor pris på –
men eg skal vere ærleg på at eg innimellom kan sakne litt meir miljø rundt meg.
Eit kontorfellesskap, fleire å sparre med i kvardagen – og kanskje litt meir av det tempoet ein finn andre stadar.
Samtidig er det nettopp her eg har valt å bygge noko.
Og det kjem med både moglegheiter og utfordringar som eg trur fleire kjenner seg igjen i.
Dette er eit spørsmål eg ofte har tenkt på.
I mindre lokalsamfunn kan det opplevast som at ein må bruke litt meir tid på å bygge forståing for det ein tilbyr. Kanskje spesielt innan tenester som ikkje er like “synlege” eller tradisjonelle.
Eg trur ikkje nødvendigvis det handlar om at folk ikkje vil støtte –
men kanskje meir om at det tek litt lengre tid å bli kjent med kva som faktisk finst av kompetanse lokalt.
Samtidig ser vi at i større byar kan det vere enklare å finne kundar som aktivt leitar etter slike tenester, og som raskare forstår verdien av det du tilbyr.
Men det betyr ikkje at det er vanskelegare å lykkast på bygda –
det betyr berre at vegen kan vere litt annleis.
Ein ting eg har lært, er at synlighet er heilt avgjerande.
Når du driv frå ei lita bygd, kan du ikkje vente på at kundane kjem av seg sjølv.
Du må vise deg fram. Fortelje kva du gjer. Dele. Vere til stades.
Det handlar ikkje om å vere “på” heile tida –
men om å vere jamn og tydeleg i eigen marknadsføring.
For når folk først forstår kva du tilbyr, og ser verdien av det –
då kjem også tilliten.
Eg skal vere ærleg:
Dette er noko eg sjølv har kjent på.
Korleis skapar ein eit nettverk når ein bur på bygda?
Det er ikkje alltid like lett å samle folk, og terskelen kan vere litt høgare for å ta initiativ. Eg har sjølv kjent på at eg kanskje kunne vore flinkare til å rekke ut til andre.
Men kanskje er det nettopp der nøkkelen ligg?
- Å tørre å ta kontakt
- Å invitere til ein workshop
- Å spørre: “Skal vi få til noko saman?”
Det treng ikkje vere stort.
Men det kan vere starten på noko.
Det eg verkeleg trur på, er dette:
Vi må bruke kvarandre meir.
Støtte kvarandre.
Snakke kvarandre opp.
For kvar gong vi vel ei lokal bedrift, er vi med på å bygge noko større enn berre eit enkelt kjøp.
Vi bidrar til:
Og kanskje viktigast av alt –
vi viser at kompetansen finst, også her.
Å vere gründer på bygda er ikkje ein svakheit –
det er ein styrke.
Men det krev at vi er synlege, at vi tør å ta plass –
og at vi støttar kvarandre på vegen.
Kanskje er det akkurat du som skal ta det første steget?
💬 Eg er i alle fall open for ein kaffikopp, ein prat – eller ein idé til eit samarbeid.
.jpeg)
